ಉಳಿತಾಯ, ಶೂನ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಹಣದ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಸರಳ ವಿಧಾನ

ಹಣ ಉಳಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು ಅನಿಸಿತು.

ಚೀನಾದ ಜನರ ಉಳಿತಾಯದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ನಾವು ಏನು ಕಲಿಯಬಹುದು?

ಚೀನಾದ ಜನರ ಉಳಿತಾಯ ಪ್ರಮಾಣ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ 46 ಇದೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?

ಅಂದರೆ, ₹100 ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು ₹46 ಉಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದನ್ನು ಅಮೆರಿಕದ ಸರಾಸರಿ 3–5% ಉಳಿತಾಯದ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು ಅಂತ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ಚೀನಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಅಮೆರಿಕದ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗಿಂತ ಸುಮಾರು 12 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಉಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಯಾಕೆ ಅಂತ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.

ಅವರ ಗುಟ್ಟು ಏನೂ ಕಷ್ಟದ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕಂದ್ರೆ, ತುಂಬಾ ಸರಳ.

ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅವರು ತುಂಬಾ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ವಿಷಯವನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನೋಡೋಣ.

ಚೀನಾದ ಜನರ ಉಳಿತಾಯದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ನಾವು ಏನು ಕಲಿಯಬಹುದು?

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಹಣಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಬೆಲೆ ಇದೆ?

ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಚೀನಾದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಣ ಉಳಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಬ್ಬಗಳು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೆಂಪು ಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ “ಅದೃಷ್ಟದ ಹಣ” ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಆ ಹಣವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡು ಅಂತ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

“ಹಣ ಉಳಿಸು” ಅಂತ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿದ ಒಂದು ವಿಷಯ ಇದೆ.

ಚೀನಾದ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು” ಅಂತ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ,

“Gong Xi Fa Cai” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅದರ ಅರ್ಥ ಸುಮಾರು “ನೀನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗು, ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸು” ಅನ್ನೋದು.

ಅಂದರೆ ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮುಜುಗರದ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ.

ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹಣ ಹೊಂದಿರುವುದು ಕೆಟ್ಟ ವಿಷಯ ಅಂತ ಅವರು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಅಂತ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಹಣ ಇದ್ದರೆ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ ಅನ್ನೋ ಮನೋಭಾವ ಅವರಲ್ಲಿದೆ.

ಒಂದೇ ಮಗು ನೀತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಬದಲಿಸಿತು?

1970ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಿಂದ 2016ರವರೆಗೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಗು ನೀತಿ ಇತ್ತು.

ಇದರಿಂದ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಡೆದವು.

1. ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಉಳಿಸಬಹುದಾಯಿತು

ಹಲವಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಒಂದೇ ಮಗುವಿನ ಖರ್ಚು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಉಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

2. ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಮತೋಲನ ಉಂಟಾಯಿತು

ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 100 ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುಮಾರು 122 ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಇದರಿಂದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ,

ಗಂಡಸರು ತಮ್ಮನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ಹೇಗೆ?

ಹಣ, ಉಳಿತಾಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಇದ್ದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಶಸ್ವಿ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಂದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ಬಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಅಲ್ಲ.

ಅವರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಜನರ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು.

ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ… ಉಳಿಸಲೇಬೇಕು!

ಇಲ್ಲೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ ಇದೆ.

ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ 401(ಕೆ) ಅಥವಾ ಐಆರ್‌ಎ ರೀತಿಯ ನಿವೃತ್ತಿ ಖಾತೆಗಳು ಇಲ್ಲ.

ಪಿಂಚಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ.

ಆದರೆ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆಯಾ ಅನ್ನುವ ಚಿಂತೆ ಹಲವರಿಗಿದೆ.

ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ,

ಉಳಿತಾಯ ಐಚ್ಛಿಕ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ.

ಅದು ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು.

ಅಂದರೆ,

“ಮೊದಲು ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”

ಈ ಮನೋಭಾವ ತುಂಬಾ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದೆ.

ನಿಜವಾದ ಗುಟ್ಟು: ಶೂನ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಹಣದ ಯೋಜನೆ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ನಂತರ ಬರುವ ಸರಳ ಗುಟ್ಟು ಏನು ಗೊತ್ತಾ?

ನಿಮ್ಮ ಸಂಪಾದನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಗೂ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಇರಬೇಕು.

ಇದನ್ನೇ ಶೂನ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಹಣದ ಯೋಜನೆ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು.

ಸರಳವಾದ ಲೆಕ್ಕ:

ಆದಾಯ – ಖರ್ಚು = ₹0

ಇಲ್ಲಿ “₹0” ಅಂದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಣವೇ ಉಳಿಯಬಾರದು ಅಂತ ಅಲ್ಲ.

ಅದರ ಅರ್ಥ:

ಉಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನೂ ಮೊದಲೇ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರಬೇಕು.

ನಿಮ್ಮ ಖರ್ಚು ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ:

ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ
ದಿನಸಿ
ವಿದ್ಯುತ್
ಪ್ರಯಾಣ

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ:

ಉಳಿತಾಯ
ಹೂಡಿಕೆ
ತುರ್ತು ನಿಧಿ
ಸಾಲದ ಕಂತು

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಣದ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗ.

ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ,

“ನನ್ನ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯ್ತು?”

ಅಂತ ಯೋಚಿಸುವ ಬದಲು,

“ನನ್ನ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ನಾನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ”

ಅಂತ ಇರಬೇಕು.

ಉದಾಹರಣೆ:

ನೀವು ತಿಂಗಳಿಗೆ ₹40,000 ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೀರಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ.

ನಿಮ್ಮ ಹಣದ ಯೋಜನೆ ಹೀಗಿರಬಹುದು:

ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ – ₹12,000
ದಿನಸಿ – ₹4,000
ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಿಲ್ಲುಗಳು – ₹1,500
ಪ್ರಯಾಣ – ₹2,000
ತುರ್ತು ನಿಧಿ – ₹4,000
ಹೂಡಿಕೆ – ₹5,000
ಸಾಲದ ಕಂತು – ₹3,000
ಮನರಂಜನೆ – ₹2,000
ಭವಿಷ್ಯದ ಗುರಿಗಾಗಿ ನಿಧಿ – ₹3,000
ಇತರೆ ಉಳಿತಾಯ – ₹3,500

ಒಟ್ಟು = ₹40,000

ಅಂದರೆ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಣ “ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯ್ತು?” ಅಂತ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಗೂ ಕೆಲಸ ಇದೆ.

ಇದು ನಿರ್ಬಂಧ ಅಲ್ಲ.

ಇದು ಮೊದಲೇ ಯೋಚಿಸಿ ಮಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರ.

ಚೀನಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಪಾಲಿಸುವ 4 ಹಣದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು

ಶೂನ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಹಣದ ಯೋಜನೆ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಅವರ ಉಳಿತಾಯದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ.

1. ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಡಿ

ಬಹಳಷ್ಟು ಚೀನಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು ದುಬಾರಿ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಸುಮ್ಮನೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡುವ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಗುರಿ:

“ನನ್ನ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಇದೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರಿಸಬೇಕು” ಅನ್ನೋದಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ,

“ನನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರಬೇಕು” ಅನ್ನೋದು.

ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ:

ಹಣ ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ.

ಹೊಸ ಮೊಬೈಲ್, ದುಬಾರಿ ಬಟ್ಟೆ, ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಗಡಿಯಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ನೀವು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆ, ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ.

2. ನೀವು ಸಂಪಾದಿಸುವ ಹಣದ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲೇ ಬದುಕಿ

ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಥೆ ಇದೆ.

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ತಂದೆ ಶಾಂಘೈನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು.

ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಊಟವಿಲ್ಲದೇ ಮಲಗಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇತ್ತು.

ಊಟಕ್ಕೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೂ, ಅಗ್ಗದ ಬಿಳಿ ಬನ್ — “ಮಾಂಟೌ” — ಮಾತ್ರ ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ನಿಯಮ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಪ್ರತಿ ₹10 ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ ₹1 ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಉಳಿದ ₹9 ಉಳಿಸಬೇಕು.

ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಆ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಾ?

ಇಲ್ಲ.

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ₹10ರಲ್ಲಿ ₹6, ₹7 ಅಥವಾ ₹8 ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ತತ್ವ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ:

ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಉಳಿಸಬೇಕು.

ಅವರಿಗೆ ಉಳಿತಾಯ ಅಂದ್ರೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಕಟ್ಟುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.

ಮತ್ತೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮಲಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಾರದು ಅನ್ನೋದು.

ಇದನ್ನು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ “ಕೊರತೆಯ ಮನೋಭಾವ” ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇದಕ್ಕೂ ಕೆಲವು ಅನಾನುಕೂಲತೆಗಳಿವೆ.

ಆದರೆ ನೀವು ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಸಂಪತ್ತು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರೆ,

ಈ ಶಿಸ್ತು ತುಂಬಾ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದೆ.

ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ನಂತರ ನೀವು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಮನೋಭಾವದ ಕಡೆಗೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು.

ಆದರೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು ಬೇಕು.

3. ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಆಸೆ — ಎರಡನ್ನೂ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ನೋಡಿ

ಚೀನಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು “ಅಗತ್ಯ” ಮತ್ತು “ಆಸೆ” ನಡುವೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಗತ್ಯ ಅಂದ್ರೆ?

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಹೆದರಬಾರದು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ:

ನಿಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರ್ಚಿ ಬೇಕಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ.

ಅದು ಐಷಾರಾಮಿ ವಸ್ತು ಅಲ್ಲ.

ಅದು ನಿಜವಾದ ಅಗತ್ಯ.

ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಬಳಸಬೇಕು.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಟ್ಟೆ ಬೇಕು.

ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದುಬಾರಿ ಬ್ರಾಂಡ್‌ನ ಬಟ್ಟೆಯೇ ಬೇಕು ಅಂತಿಲ್ಲ.

ಆಸೆ ಅಂದ್ರೆ?

ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತು.

ಅದನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಾರದು ಅಂತಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆಯಾ? ಅಂತ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಿಮಗೆ ₹35,000 ಬೆಲೆಯ ಚರ್ಮದ ಕೈಚೀಲ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ.

ನೀವು ಅದನ್ನು 5 ವರ್ಷ ಬಳಸುತ್ತೀರಾ?

ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರತಿದಿನದ ಖರ್ಚಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು.

ಆದರೆ 6 ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಹೊಸದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ?

ಆಗ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯೋಗ್ಯವೇ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

ಪಾಠ ಏನು?

ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪು.

ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ.

ಆದರೆ ಮಿತವ್ಯಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ.

4. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿ

ಇದು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಅಭ್ಯಾಸ.

ಆದರೆ ಚೀನಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇದನ್ನು ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಎರಡು ಸಲ ಮಾತ್ರ ಹೊರಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಅದು ಕೂಡ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.

ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ?

ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅಡುಗೆ.

ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಬೇಕಾದರೆ,

ಹೊಟೇಲ್‌ಗೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು ಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಅಂದರೆ ಸ್ನೇಹವೂ ಇತ್ತು.

ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟವೂ ಇತ್ತು.

ಆದರೆ ಅನಗತ್ಯ ಹೊಟೇಲ್ ಖರ್ಚು ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಉಳಿಸಬಹುದು.

ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಇದರಿಂದ ಏನು ಕಲಿಯಬೇಕು?

ನೀವು ಚೀನಾದ ಉಳಿತಾಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅವರ ಕೆಲವು ತತ್ವಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಉಪಯುಕ್ತ.

1. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಗೂ ಲೆಕ್ಕ ಇಡಿ

ಕನಿಷ್ಠ 3 ತಿಂಗಳು ಶೂನ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಹಣದ ಯೋಜನೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ನಿಮ್ಮ ಹಣದ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬದಲಾವಣೆ ಬರುತ್ತದೆ ಅಂತ ನೋಡಿ.

2. ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ

ನೀವು ಈ ವಸ್ತುವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೇಕು ಅಂತ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?

ಅಥವಾ,

ಬೇರೆಯವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಶಸ್ವಿ ಅಂತ ಭಾವಿಸಬೇಕು ಅಂತ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?

ಈ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

3. ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಆಸೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಮಾಡಿ

“ನನಗೆ ಇದು ಬೇಕು” ಅನ್ನೋದನ್ನು ಹೇಳುವ ಮೊದಲು,

“ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೇಕಾ?”

ಅಂತ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ.

4. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಊಟ ಮಾಡಿ

ಪ್ರತಿ ವಾರ ಹೊಟೇಲ್‌ಗೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು,

ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿ.

ಸಂಬಂಧವೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಹಣವೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

5. ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಿ

ನಿಮ್ಮ ಆದಾಯ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದಾಗ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಆದರೂ ಆ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಮುಂದೆ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಅದೇ ಅಭ್ಯಾಸ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು ಕಟ್ಟಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ

ಚೀನಾದ ಜನರು ಇಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲ.

ಅವರ ಸೀಮಿತ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ, ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಅದನ್ನು ನಾವು ಕಡೆಗಣಿಸಬಾರದು.

ಆದರೆ ಅವರು ಬಳಸುವ ಕೆಲವು ವಿಧಾನಗಳು ಮಾತ್ರ?

ನಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಅವು ನಮಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಳ ₹20,000 ಇರಲಿ.

₹50,000 ಇರಲಿ.

₹1 ಲಕ್ಷ ಇರಲಿ.

ತತ್ವ ಒಂದೇ:

ಮೊದಲು ಹಣಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಕೊಡಿ. ನಂತರ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ.

ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ

ಈಗ ನೀವು ಹಣ ಉಳಿಸಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣ ಏನು?

ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಇಡಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವಾ?

ಹಣದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವಾ?